هدف: دیابت، بیماری مزمنی است که معمولا با اختلال تحمل گلوکز آغاز می گردد. این مرحله، اصطلاحا به عنوان پیش دیابت شناخته می شود. افراد پیش دیابتی در معرض خطر بیش تری برای رخداد دیابت هستند، بنابراین شناسایی عوامل خطرساز دیابت، در افراد پیش دیابتی، مورد توجه بیش تری است. به طور معمول برای انتخاب متغیر، از روش گام به گام استفاده می شود که عدم قطعیت مدل را در نظر نمی گیرد. در این مطالعه، برای برطرف کردن این مشکل، از روش متوسط بیزی (Bayesian Model Averaging, BMA) استفاده شد.مواد و روش ها: جمعیت مورد بررسی، 734 زن 20 سال و بالاتر پیش دیابتی، در مطالعه کوهورت قند و لیپید تهران(TLGS) است. در مطالعه حاضر، برای انتخاب متغیر در رگرسیون لجستیک از روش های گام به گام و متوسط بیزی استفاده شد؛ سپس AUC دو روش محاسبه و با آزمون دلونگ (Delong) مقایسه شد. برای انجام تحلیل ها از بستهBMA نرم افزار R نسخه 3.1.3 استفاده شد.یافته ها: روش متوسط بیزی، قندخون ناشتا، قندخون 2 ساعته، سابقه خانوادگی، نمایه توده بدنی و مصرف آسپرین را در ابتدای مطالعه، به عنوان عوامل خطرساز بروز دیابت، انتخاب کرد. روش گام به گام علاوه بر این ها، فشارخون دیاستولیک، سابقه بستری 3 ماه گذشته، استفاده از داروهای تیرویید و تحصیلات را نیز انتخاب کرد. با این که تعداد متغیرهای روش گام به گام (9 متغیر) بیش تر از روش متوسط بیزی (5 متغیر) است، AUC برای روش های متوسط بیزی و گام به گام تفاوت معنی داری نداشت.نتیجه گیری: به نظر می رسد مدل متوسط بیزی قابلیت خوبی برای غربالگری بیماری دیابت دارد، زیرا ضمن تشخیص متغیرهای موثر کم تر، توانایی پیش بینی مدل نیز حفظ شد.